Değişiyoruz

DEĞİŞİYORUZ

Değişiyoruz.

Zaman içinde farkına varmasak da bir halden diğerine evriliyoruz.

Bir gün içinde yaşadıklarımız, öğrendiklerimiz bize ruhumuza, bedenimize işliyor ve bizi değiştiriyor.

Bu değişim sonucu bugün beğendiğimiz bir şeyi bir süre sonra o kadar da beğenmediğimizi görüyoruz.

Tercihlerimiz değişiyor.

Hatta ağzımızın tadı bile değişiyor.

Bir halden başka bir hale geçiyoruz.

Yıllar geçtikçe değişim daha da görünür oluyor.

Yaş aldıkça eski hallerimiz ile aramızdaki fark artıyor.

Sanki iki farklı insanmışız gibi oluyoruz.

Eskiden daha gergindim, daha fevriydim oysa şimdi daha sakinim, diyebiliyoruz.

Eskiden duygularımı saklardım şimdi ise herşeye ağlıyorum, dediğimiz oluyor.

Velhasıl değişiyoruz.

Bu iyi hoş da bazen sıkıntılı durumlar yaşanabiliyor içimizde.

Eski ve yeni kimliklerimiz birbiri ile çatışabiliyor.

Örneğin eskiden daha hareketli olan ben, şimdiki sakin ben’i “Sünepe” diye suçlayabiliyor.

Ya da eskiden duygularını saklayan halim, şimdiki halime “Amma da sulugöz oldun“

diyebiliyor.

İçimizdeki parçaların birbiri ile kavgası, gerginliği bizi de gerer ve keyfimizi kaçırır.

İçimizdekileri uzlaştırmadan, dış dünyamızda barışı hissedemeyiz.

Bu noktada yapılacak şey, bu iki parçamızın karşılıklı oturup, konuşması.

Evet evet aynen böyle.

Karşılıklı 2 sandalye koyup, sıra ile oturmak ve içimizdeki o parçaları konuşturmak.

Bırakın bu şekilde içlerini döksünler.

Huzur ancak o zaman geliyor.

Onlar birbiri ile konuşurlarken siz de onları izleyerek, aslında onlardan çok daha büyük bir ruh olduğunuzu anlıyorsunuz.

İçinizdeki parçalarla özdeşleşmeniz bitiyor.

Bu çalışma Aile Dizimi şeklinde de yapılabilir.

Yani içimizde bir çok parça var.

Anne parçamız, çocuk parçamız, ilgi isteyen parçamız, özgür ruhlu parçamız, tembel parçamız ve daha neler neler...

Aile Diziminde bu parçaları ortaya çıkarıp, birbirlerine karşı tutumlarına da bakabiliyoruz.

Aslında çözüm, anahtar çok.

Yeter ki kapıları açmak isteyelim.

Farkındalıklarınızın artması dileğimle sevgiler.