Geleceği Düşünürken Bugünü Kaçırma

İnsanoğlu geleceği düşünmeden yapamıyor.

Yarın ne olacak?

İşler istediğim gibi gidecek mi?

Önümüzdeki yıl beni neler bekliyor?

Zihnimiz sürekli sorular soruyor, ihtimalleri hesaplıyor, henüz yaşanmamış günleri anlamaya çalışıyor.

Aslında geleceği düşünmek faydalı.

Bize plan yapmayı, önlem almayı, hedefler belirlemeyi sağlıyor.

Ama bir de madalyonun diğer yüzü var:

Geleceği düşünmek, farkında olmadan kaygıyı da beraberinde getiriyor.

Henüz gerçekleşmemiş bir işin sonucunu düşünüp geceleri uyuyamadığımız oluyor.

Çocuğumuzun geleceği için endişelenirken onunla geçirdiğimiz güzel bir anın tadını çıkaramayabiliyoruz.

Ay sonunda paranın yetip yetmeyeceğini düşünürken bugün sahip olduklarımızın huzurunu kaybediyoruz.

Bir görüşmenin nasıl geçeceğini kafamızda tekrar tekrar canlandırırken daha görüşme gerçekleşmeden geriliyoruz.

Oysa bütün bunlar henüz yaşanmadı.

Ama biz onları zihnimizde defalarca yaşıyor, her seferinde yeniden üzülüyor, yeniden kaygılanıyoruz.

Böylece gelecekteki bir ihtimal, bugünün gerçek bir sıkıntısına dönüşüyor.

Bedenimiz geriliyor, zihnimiz yoruluyor, içimizdeki huzur azalıyor.

Peki, bu durumdan nasıl çıkabiliriz?

Bunun yolu, dikkatimizi yeniden bugüne çevirmekten geçiyor.

Geleceği düşünmeyi bırakmak zorunda değiliz.

Ama henüz gelmemiş bir günün yükünü bugünden taşımak yerine, bugün yapabileceklerimize odaklanabiliriz.

Örneğin, yarın önemli bir görüşmemiz varsa saatlerce olabilecekleri düşünüp kaygılanmak yerine, bugün görüşmeye hazırlanabiliriz.

Çocuğumuzun geleceği için endişeleniyorsak, bütün ihtimalleri zihnimizde büyütmek yerine bugün onunla hissederek gerçek bir zaman geçirebiliriz.

Maddi durumumuzla ilgili kaygılarımız varsa sürekli kötü senaryolar kurmak yerine gelir giderimizi düzenleyebilir, bugün atabileceğimiz somut bir adımı belirleyebiliriz.

Yani dikkatimizi, henüz kontrol edemediğimiz yarından, bugün yapabileceğimiz şeylere çevirebiliriz.

Bazen de hiçbir şey yapmamız gerekmiyor.

Yalnızca yaptığımız işe gerçekten odaklanmamız yeterli.

Yemek yapıyorsak yemeğimizi yapmak, yürüyorsak yürümek, birisiyle konuşuyorsak onu dinlemek… Zihnimiz geleceğe doğru koşmaya başladığında kendimize şu soruyu sorabiliriz:

“Şu anda yapabileceğim şey ne?”

Bu basit soru, dikkatimizi yeniden bugüne getirir. Çünkü hayatı değiştirecek adımlarımızı da ancak bugün atabiliriz.

Geleceği planlamakla bugüne odaklanmak bir arada olabilir mi acaba ?

Çünkü ikisi birbirinin düşmanı değil.

Tam tersi, birbirini tamamlayan iki önemli beceri.

Geleceği düşünerek hedeflerimizi belirleyebilir, yönümüzü seçebiliriz.

Sonra dikkatimizi bugüne çevirip o hedefe doğru atabileceğimiz adımı atabiliriz.

Böylelikle yarın için plan yaparken bugünün huzurunu kaybetmeyiz.

Gelecek bize yönümüzü gösterir, bugün ise o yönde yürümemizi sağlar.

Hayatın bütün ayrıntılarını önceden bilmek, her şeyi kontrol etmek zorunda değiliz.

Çünkü huzur, gelecekle ilgili hiçbir soru işaretimizin kalmaması değildir.

Huzur, bütün cevapları henüz bilmiyor olsak da bugünümüzü yaşayabilmektir.

Öyleyse yarını düşünelim, hayallerimizi kuralım, planlarımızı yapalım.

Ama bunları yaparken bugünü elimizden kaçırmayalım.

Geleceği planlayalım ama bugünü de es geçmeyelim.

Çünkü yarın geldiğinde onu da bugün olarak yaşayacağız.

Ve hayat, beklediğimiz yarınlarda değil, her gün yeniden karşımıza çıkan bugünde akıp gidiyor.