
İnsan bazen kendi hayatını yaşadığını sanırken ailesinin yarım kalmış hikâyelerini tekrar eder.
Annesi kendisine bir elbise alırken, iki kez düşünen bir kadın, büyüdüğünde kendisine bir şey almayı lüks görebilir.
Babası ömrünü çalışarak geçirmiş ama bir türlü rahat edememişse, çocuk paranın ancak büyük mücadelelerle kazanılabileceğine inanabilir.
Ailesinde zengin insanlar sevilmemiş, eleştirilmiş ya da "Paranın insanı bozduğu" söylenmişse, bugün çok para kazanmak isteyen bir insanın içinde görünmez bir çatışma yaşanabilir.
Bir yanı zengin olmak isterken diğer yanı zenginliğe ait olmadığını fısıldayabilir.
İşte tam da burada, farkında olmadığımız aile mirası devreye girer.
Bazen paramızdan önce, parayla ilgili inançlarımız yoksuldur.
Geçmişe dönüp bakmamızın nedeni anne babamızı suçlamak değil, onların hikâyesiyle kendi hikâyemizi birbirinden ayırabilmektir.
Onlar da kendilerine öğretilenlerle yaşadılar.
Belki kıtlık gördüler, belki kaybetmekten korktular, belki hayatları boyunca güvende hissetmek için mücadele ettiler.
Onların yaşadıklarına saygı duyabiliriz ama aynı hayatı yaşamak zorunda değiliz.
Çünkü bir inancın aileden gelmesi, onun doğru olduğu anlamına gelmez.
Bir korkunun nesiller boyu aktarılması, onun bizim kaderimiz olması gerektiğini göstermez.
Belki de şimdi, ailenden devraldığın para hikâyesini kapatıp kendi hikâyeni yazma zamanıdır.
Kendine şu soruyu sor: Parayla ilişkimde bugün beni yöneten şey gerçekten benim seçimlerim mi, yoksa yıllar önce çocukluğumda öğrendiğim görünmez kurallar mı?
DİĞER YAZILAR
Yolun Kaderini, Yoldaşın Belirler.
Hayatta bazı yollar vardır, tek başına yürümek istemezsin. Bir ses, bir nefes, bir omuz ararsın yanında. Ama h…
Geleceği Düşünürken Bugünü Kaçırma
İnsanoğlu geleceği düşünmeden yapamıyor. Yarın ne olacak? İşler istediğim gibi gidecek mi? Önümüzdeki yıl beni…
Hayatın Açtığı Kapılar
Hayat bazen bize küçük hediyeler verir. Ama bunları süslü, fiyonklu hediye paketlerinin içinde sunmaz. Daha gi…