Kulaklarınız sadece gözlük takmak için mi var?

Hepimizin anlatacak çok şeyi var.

Kendimizi ifade etmek, içimizdekileri dışarıya aktarmak için istek duyuyoruz.

Fakat gercekten dinleyen olmadıktan sonra, konuşmanın da bir anlamı kalmıyor ki...

Peki "gerçekten dinlemek" ne demek?

Dinlemek karşımızdakinin sözlerinin bitmesini beklemek değildir.

Dinlemek anlamaya çalışmaktır.

Karşımızdakinin söylediği kelimelerden çok, o kelimeleri söylerken ne hissettiğini duymak demektir.

Heyecanlandığı yeri, duraksadığı noktayı, sesi değiştiğinde aslında ne demek istediğini fark etmektir.

İşte asıl dinlemek budur.

İletişimde konuşma ve dinleme süreleri belki eşit olmak zorunda değil ama adil olmak zorunda.

Oysa çoğu zaman o konuşurken söyleyeceklerimizi kafamızda hazırlıyoruz.

Ve iki insan birbiriyle konuşuyor gibi görünse de, ortaya çıkan bir diyalog değil, İki kişinin sırayla yaptığı iki ayrı monolog.

Gerçek dinlemek, kalpten dinlemektir, kalple dinlemektir.

Ve bir insanı gerçekten dinlediğinizde ona çok değerli bir şey vermiş oluyorsunuz.

" Seni görüyorum.

Seni duyuyorum.

Buradayım ve seni anlamaya çalışıyorum.” demek.

Ne kadar özel, değil mi...

Peki siz gerçekten dinliyor musunuz?

Yoksa kulaklarınız, sadece gözlük takmak için mi var?